Gecenin Sessizliği

Gün geceye varınca, herkes uyuyup sadece ben uyanık kalınca, yalnızca dualar konunca, seni düşünüyorken an ve an;

Gelmedin…

Su içerken aklıma geldin, yemek yerken de. Yürürken seni hatırladım, otururken seni. Sevgi sözcüklerinde seni buldum, aşk sözcüklerinde aklım sana gitti ama ;

Gelmedin…

Beyaza baktım masumluğunu gördüm, yeşile baktım her an kapını çalabileceğime inandım, maviye baktım engin merhametini gördüm. Ötesi var… Siyahta gözlerin geldi hatırıma, ismini andım, yine de…

Gelmedin…

Kitabımı aldım elime, hayret, her cümlede sen vardın. Hüzünlendim, gözlerim doldu, ağlamaya cüret edemedim, gözyaşımda da sen vardın, içime aktın… Kitabımı bırakıp bir şeyler karaladım, âcizane. Adını yazdım defalarca, cümle cümle aşkını dokudum kâğıtlara… Ve sen;

Gelmedin…

Tereddüdü olmayan bir sevgi, beklentisi olmayan bir aşk benimki. Geleceğin güne sakladığım bir sevincim, gelmediğin her gün ile yanan, yandıkça da büyüyen bir aşkım var. Sevincim, neşem, canım sana feda olsun. Gelmeyişine de razıyım, yeter ki sen benden razı ol…

Dokununca dağılan gelincikler gibi, düşündükçe seni tutamadığım sözlerim var. ‘Kişi sevdiği ile beraberdir’ hayatımda bu sözü duyduğum andan daha mutlu olduğum bir an olmadı. Gönlüme yerleşen başka sözlere gönül koydum artık. Neydi başlangıcım, ne olacaktı sonum bilmiyorum ama artık sensin başlangıcım sen olacaksın sonum. Ben seninle yeni bir hayat kurdum. Duamda sen, dilimde sen, gönlümde sen… Nakış nakış seni işliyorum, ilmek ilmek seni dokuyorum, düğüm düğüm sana bağlanıyorum…

Ve gelmediğin her gece, sineme oklar saplanıyor. Ben senden deyip çıkartmıyorum…

Toprak ile su, ruh ile beden gibi birleşti insan oldu.
İnsan toprağı bildi ama suyu bilmedi.
Suyu reddetti.
Bazıları, bazıları suyu anladı.
Su gibi yaşadı, su gibi aktı gitti güzellikler diyarına…
Kendini toprak zanneden zavallı çamurlaştı.
Bedene gömüldü.
O yüzden hayvandan daha aşağı dendi.
Oysa görüyordu beden aslı gibi toprağa park edilip şoförün çıkacağını…
Bir Güneş Bulmak Lazım…
Aramalı bir güneş bulmalı, bu çamurluktan bizi kurtarsın.
İçimizdeki suyu açığa çıkarsın.
Çamur toprak olsun ilk hali gibi
Su buhar olup göğe yükselsin ilk hali gibi…
Sen çevir gözünü göğe
Bir güneş ara
Bir haber bekle
Bakarsın bir şafak güneşle birlikte ruhuna bir ışık doğar.
Bakarsın gökte yıldız olmuşsun
“Benim ashabım gökteki yıldızlar gibidir” (hadis)
demişti ya bari yıldız olamadın yıldızları izle…
Hem yolumu kaybettim diyorsun
hemde kutup yıldızından banane diyorsun
Ahmaklığın anlamı yok
hem açım diyorsun
hem yemem diyorsun
Serseriliği bırak
işin sonunu düşünmüyorsun,açlığını gider bari
Yoksa öleceksin hayvanlar gibi
Yemeğini yede gözün açılsın,
açılsında göğe çevir yüzünü
Aşkı bilmedin anlamadın ama aşkı ara bari.
Belki aşık olarak ölmezsen bile o yolda ölürsün
Belki aşık olarakta ölürsün de ebedi canlı kalırsın…
İçindeki suyu unuttuğundan nicedir serseri gibi dolaştın,
Mutlululuğu aradın
Artık bırak o pis yerleri
gel otur aramızda…
Otur aramızda da Allah’ ı anmıyorsun bari ananları izle,
Allah için kendinden geçemiyorsun bari geçenleri izle de kendine gel.
Aşıklar kendilerinden geçtimi cennet onlara konuk olur
Aşıklar cennet olur
Aşıkları izle de cennet kokuları sana da gelir belki…
Özgürüm özgürüm deyip dolaşırsın ama bir bedene hapsolmuşsun
Beden zincir olmuş ruh da uçmak istiyor
sen pranga vurmuşsun ruhuna uçamıyorsun bu yüzden
Artık geç, kendinden de geç, bedenden de…
özgürlüğün tadı ağzına gelsin.
Balı anlaman için balı tatman lazım
Kaç zamandan beri balı anlatıp durdun a akılsız akıl
yemeden bal anlaşılır mı?
Balı yede hep o tadın peşinde ol…
Bir kere kendinden geçip cennet oldun mu,
2 damla yaş içindeki içindeki cehennemi söndürdü mü
artık ömrün o 2 damla yaşı arar.
Yazarım örnek çok veririmde,
Bulurmuyum 2 damla yaşı bilmem
Sen bulurmusun onu hiç bilmem
Anlarmısın zannetmem
Umut ve Coşku ile…

Bir genç,mahallesinden bir kızı sevmişti.Sonra yolları ayrıldı ve genç gurbete gitmek zorunda kaldı.Aradan uzun yıllar geçti,içindeki aşktan zerre miktar eksilme olmadı.Geri dönebildiğinde sevgilisi ona sitem etmiş ve şöyle demişti:

-A gönlüme hükmeden!..Bunca yıl geçti,yolunu gözledim.Ne bir haber,ne bir mektup?..Meğer ne kadar vefasızmışsın?…

Hakiki âşık başını yere eğdi,gözlerinden yaşlar boşandığı sırada cevap verdi:

-Ey sevgili!Yüzünü görmek benim için uğruna ölünecek bir hasret iken,o şerefi postacıya mı bağışlasaydım?..

İSKENDER PALA – AŞKNAME